Lukewarm na Coke sa Plastik (feat. Walking With Aida)

這首歌是《沒了氣的夏天》的靈魂原型。在拍子和 City Pop 氛圍的精緻作品之前，它只是我坐在路邊，抱著吉他哼出的幾個和弦。

回頭看這首 Tagalog 原版，即使沒有華麗的編曲，那種黏膩的停滯感反而更加直接。在菲律賓的街頭文化裡，Sari-sari store（雜貨店）是社區的中心，而 Listado（賒賬）是我們這些小人物生存的常態。歌詞裡的 Aling Nena（Nena 阿姨）和那個紅色的勾，是比任何濾鏡都真實的生活印記。

最讓我感慨的是那句 Lukewarm na Coke sa plastik（塑膠袋裡的溫熱可樂）。這是一個專屬於這裡的符號——買不起玻璃瓶裝的押金，只能用塑膠袋裝著走；天氣太熱，冰塊化得太快，最後只剩下跑了氣的糖水和塑膠味。這不僅僅是在寫飲料，而是在寫一種將就的人生。

中文版《沒了氣的夏天》賦予了這個故事更宏大的都市孤獨感，但這首 Tagalog 原版，保留了最原始的泥土味和汗水味。它提醒著我，無論音樂風格怎麼變，那個被按了暫停的下午，才是我創作的起點。

歌詞:

只是閒晃在雜貨店對面
坐在昨天裝過蔬菜的空紙箱上
有隻狗經過
有小孩在吵鬧
但我呢
就像被按了暫停鍵一樣

我的名字又被記在那本賒賬簿上了
Nena 阿姨又在旁邊加了一個紅色的勾
我說
「發薪水的時候，大姐，一定還」
她回答
「是啦，你每次都這句」

塑膠袋裝著的溫熱可樂
吸管上綁著橡皮筋
喝起來有點像空氣的味道
太陽好烈
衣服黏在皮膚上
沒有錢買冰淇淋
只能忍受這份鹹澀
看著駛過的吉普尼
感覺就像我一樣
只是在熱氣裡兜圈子
真令人厭煩
但我還是依然在這裡
在雜貨店的對面
等待著不知所謂的什麼

有個剛剪了頭髮的男人
穿著新拖鞋
正在街角跟兄弟們炫耀
我聽見了笑聲
但我沒有加入
怕一回家
又要被追債

在店裡頭
那台吵雜的電風扇在轉
風卻一點也吹不到外面的我
我在腦海裡構想著會是什麼樣子
如果有一天
換我請所有人吃冰淇淋，該有多好

塑膠袋裝著的溫熱可樂
吸管上綁著橡皮筋
喝起來有點像空氣的味道
太陽好烈
衣服黏在皮膚上
沒有錢買冰淇淋
只能忍受這份鹹澀
看著駛過的吉普尼
感覺就像我一樣
只是在熱氣裡兜圈子
真令人厭煩
但我還是依然在這裡
在雜貨店的對面
等待著不知所謂的什麼

這問題還要重複幾次
「到底什麼時候？到底什麼時候？」在那疲憊的腦袋裡迴盪
但也只能這樣了
繼續一口一口地吸著
也許明天
答案就會變涼爽了

塑膠袋裝著的溫熱可樂
吸管上綁著橡皮筋
喝起來有點像空氣的味道
太陽好烈
衣服黏在皮膚上
沒有錢買冰淇淋
只能忍受這份鹹澀
看著駛過的吉普尼
感覺就像我一樣
只是在熱氣裡兜圈子
真令人厭煩
但我還是在死撐
在雜貨店的對面
也許明天，會有什麼到來

Nakatambay lang sa tapat ng tindahan
Nakaupo sa kahong pinaglagyan ng gulay kahapon
May dumaraang aso
May batang maingay
Pero ako
Parang naka-pause lang

Listado na naman pangalan ko sa notebook
Dinagdagan ni Aling Nena ng pulang check
Sabi ko
“Sa sahod na
Ate
Babayaran”
Sagot niya
“Oo
Lagi mo na lang yan”

Lukewarm na Coke sa plastik
Tali sa straw
Medyo lasang hangin
Mainit ang araw
Dikit ang damit sa balat
Walang pambili ng ice cream
Tiis na lang sa alat
Nakatingin sa dumaang jeep
Parang ako rin
Paikot-ikot lang sa init
Nakakabagot
Pero andito pa rin
Sa tapat ng tindahan
Iniintay ang kung alin

May lalaking bagong gupit
May bagong tsinelas
Pinagyayabang sa tropa sa kanto
Naririnig ko ang tawanan
Pero di sumasama
Baka pag-uwi
Singilin na naman ako

Sa loob
Umiikot ang bentilador na maingay
Hindi man lang abot ang hangin dito sa labas
Binubuo ko sa isip kung paano kaya
Kung isang araw
Ako naman ang may pa-ice cream sa lahat

Lukewarm na Coke sa plastik
Tali sa straw
Medyo lasang hangin
Mainit ang araw
Dikit ang damit sa balat
Walang pambili ng ice cream
Tiis na lang sa alat
Nakatingin sa dumaang jeep
Parang ako rin
Paikot-ikot lang sa init
Nakakabagot
Pero andito pa rin
Sa tapat ng tindahan
Iniintay ang kung alin

[Bridge]
Ilang beses pa bang uulit ang tanong
“Kelan kaya
Kelan kaya?” sa loob ng ulong pagod
Pero sige lang
Higop pa nang higop
Baka bukas
Malamig na ang sagot

Lukewarm na Coke sa plastik
Tali sa straw
Medyo lasang hangin
Mainit ang araw
Dikit ang damit sa balat
Walang pambili ng ice cream
Tiis na lang sa alat
Nakatingin sa dumaang jeep
Parang ako rin
Paikot-ikot lang sa init
Nakakabagot
Pero kapit pa rin
Sa tapat ng tindahan
Baka bukas may darating