[โสดแล้วไง]

【โสดแล้วไง】
#OL音樂 #單身女子音樂 #Office-Lady music #bachelorette music

แสงเช้าในเมือง
ส่องหน้าเธอทุกเช้า
อายไลเนอร์สีดำ
คมจนใครก็ต้องเหลียว
ผมยาวพาดไหล่
แว่นบนจมูกดูเฉี่ยว
สาวคนนี้ไม่ธรรมดา
ยืนหนึ่งตั้งแต่ยังเช้า

หน้าจอมือถือสว่าง
บอกเวรวันนี้ต้องไป
ก้าวออกจากห้องเดิม
เข้าสู่โลกงานเดิมๆ ไป
แต่หัวใจเธอไม่จม
ยังมีไฟอยู่ข้างใน
ใครจะถามเธอเท่าไร
เธอก็ยิ้มแล้วปล่อยไป

ร้อนแค่ไหนก็ต้องทน
กลางวันมันอบอ้าว
ใส่หูฟังแล้วเริ่มงาน
พูดคำเดิมแบบเก่าๆ
“สวัสดีค่ะ” “ดิฉันชื่อ…”
คำเหล่านี้มันวนซ้ำ
เสียงลูกค้าเข้ามาเรื่อย
จนใจเธอแทบจะจำ

ระบบงานมันกดดัน
แต่เธอก็ยังนิ่ง
แสงไฟสะท้อนแว่น
ทำให้หน้าดูยิ่งนิ่ง
ลูกค้าบางคนเจ้าเล่ห์
ชอบถามเกินเส้นทาง
ถามว่าเมื่อไหร่จะมีแฟน
เธอแค่สวนแบบแรงๆ

“แล้วเธอจะมายุ่งทำไม
ฉันโสดแล้วมันผิดตรงไหน”
อยากจะรักก็เรื่องของฉัน
ไม่ต้องมาวุ่นวาย
ฉันไม่ใช่ของใคร
และไม่ต้องให้ใครคุม
ชีวิตฉันเลือกเอง
จะซ้ายจะขวาฉันก็คุม

ฉันไม่ต้องเป็นแม่ของใคร
ฉันมีเงินเดือนของฉันเอง
มีแมวตัวโปรดอยู่บ้าน
มีเตียงนุ่มๆ ของฉันเอง
อยากกินหม้อไฟเดือดๆ
ไม่ต้องมีใครมาเซ็น
ไม่กินพริกหยวกสีเขียว
จุดยืนฉันชัดเจน

ฉันรักได้แบบอิสระ
กอดแมวก็ยังสุขใจ
ใครจะบอกว่าผู้หญิง
ต้องมีเรื่องรักมากมาย
ฉันแค่อายุยี่สิบกว่า
ผมยาว ใส่แว่น ดูไกล
ชีวิตฉันไม่ต้องสปอยล์
เพราะบทของฉันฉันเขียนไว้

โสดแบบนี้ก็ดีอยู่
เหมือนลมที่พัดไปมา
ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องฝืน
ไม่ต้องใครมาเสน่หา
ฉันไม่ได้ไม่มีรัก
แค่เลือกทางที่ฉันพอ
จะรักใครก็ได้ทั้งนั้น
แต่คืนนี้ขอกอดแมวก่อนพอ

ชีวิตไม่เหมือนหนังดัง
ไม่ได้มีแสงทุกวัน
แต่เธอมีทางของเธอ
ไม่ต้องถามใครทั้งนั้น
GPS ก็ไม่จำเป็น
เพราะเธอเชื่อในสัญชาตญาณ
แฟนไม่ต้องเจอทุกวัน
ไม่แปลว่ารักมันสั้น

มีแมวคอยนอนข้างๆ
เป็นเพื่อนยามใจล้า
ความสุขต้องเป็นคู่ไหม
ใครบอกมาจากฟ้า
ฉันอยู่คนเดียวก็แกร่ง
เหมือนราชินีบนบัลลังก์
ความสง่างามในตัว
พาเธอผ่านทุกคืนพลั้ง

ผมยาวเลยบ่า
ชอบกอด ชอบจูบ ชอบไฟ
รักแบบร้อนๆ ตรงๆ
รักแล้วก็พร้อมไป
ไม่มีใบรับรอง
ไม่มีตราประทับใด
แค่หัวใจสองดวง
เต้นตรงกันก็พอใจ

ฉันไม่อยากถูกผูก
ไม่อยากอยู่ใต้คำสั่ง
ความรักคือคนสองคน
ไม่ใช่กรงที่ปิดดัง
คุณรักฉันได้
แต่ห้ามหวังครอบครอง
ฉันไม่ใช่ของสะสม
และไม่เคยเป็นของใครต้องจอง

ฉันชอบความโสดที่เลือกเอง
เพราะมันจริงและมันชัด
พร้อมจะรักเมื่ออยากรัก
ไม่ต้องตอบใครทั้งสัปดาห์
งานก็ยังยุ่งเหมือนเดิม
เวรหมุนวนทุกเดือนมา
แต่ฉันไม่ลดมาตรฐาน
ไม่ยอมให้ใครคุมค่า

หลังเลิกงานฉันกลับบ้าน
ไม่ไปนั่งรอใครปลอบ

กลับไปกอดแมวให้ชอบ
บางวันอยู่คนเดียว
บางวันมีคนเคียง
ชีวิตไม่ต้องเพอร์เฟกต์
แค่เป็นของฉันก็เพียง

ฉันไม่ต้องเป็นแม่ของใคร
ฉันมีงานของฉันเอง
มีเตียงนุ่มๆ ของฉันเอง
มีแมวตัวโปรดของฉันเอง
มีหม้อไฟเดือดๆ กิน
ไม่กินพริกหยวกสีเขียว
มีวิธีคิดของฉัน
มีโลกของฉันที่เฉี่ยว

ฉันรักได้แบบอิสระ
กอดแมวทั้งวันยังดี
ใครบอกว่าผู้หญิงวัยนี้
ต้องโดนเฉลยทุกที
ฉันแค่อายุยี่สิบกว่า
ผมยาว แว่นตา เท่ดี
ฉันกอดแมวไว้แน่นๆ
แล้วปล่อยโลกไปตามวิธี

ดังนั้นอย่าถามอีกเลย
คำถามเดิมๆ พอที
ถ้าวันไหนฉันอยากกินพริกหยวก
ค่อยกลับมาถามฉันที
[หัวเราะเบาๆ มั่นใจ]
แล้วค่อยๆ หายไปกับเสียงดนตรี